18 Temmuz 2013 Perşembe

benzetim 1




Nemli odaların kuru düşlerini paylaştırıyordu izi dahi kaybolmuş zamanlarına.Yürüdükçe ayaklarında beliren izler,serzenişlerine kafa tutuyordu.Tarihin değişken sözcüklerini ayırt edemezken zihni hislerini dinlemeyi reddediyordu.Karşı çıktıkça yeni bir yüze bürünüyordu.Belirsizlikler..Her solukta kendine yeni bir yol çizen ve belirli hale gelen nedensellikleri.Değişken kurallarını yıkıyordu,içindekilerden soyutlarken kendini.


Boş bıraktığı her bir soruda kendine güçlü adanışlar kuruyordu antik kentlerin unutulmuş basamaklarında.Zamana meydan okuyan heceleri dile geldikçe  okur yazar oluyordu hisleri.Eli kalem tutan hisleri sancılarını geride bırakmak için direniyordu şimdi ve başarıyordu.Suskunlaşıyordu her geçen gün..Sustukça duyarsızlaşıyordu.Uzaklaştıkça küçülüyordu devleştirdiği her şey..Gülümsüyordu sadece..Yalnızlığına eş oluyordu içsel kazanımları.Yalınlığın verdiği haz ile gülümsüyordu.Başa sardığı her melodide yenileniyordu ruhu.Karaladığı kağıtların parmaklarında bıraktığı izler gibiydi yarınsallığa bakışı.


İşte şimdi devrik cümleler ile deviriyordu çürümeye terk ettiği hislerini..


3 yorum:

  1. yine çok önemli şeyler söylemişsin
    sonu müthiş benim olabilir miiii:)

    bir de cocorise bayılırım.
    deodorant sıkıpta küresel mi ısındınız? çatınız mı akt? sevgiliniz askere mi gitti? bu grubun şarkıları tam size göre.. kediler orkestrası:)))

    YanıtlaSil
  2. Soyutlaşmayı çok iyi anlatmışsın.
    etkilendim..

    YanıtlaSil
  3. Benim zihnimdekiler de geriye kalan her şeyi hiçe saydıracak kadar sesli..
    :)

    YanıtlaSil

.

Ad

E-posta *

Mesaj *