.

.

29 Aralık 2014 Pazartesi

....


‘’ Söylenecek bir tek sözüm kalmazsa çizerim yüzünü kuşların kanatlarına
Her çırpınışta gökyüzüne dağılır yüzün, hücrelerine varana dek uçuşur.
Kağıtların aklığına aşkın tortusu çöküyor
Parklar, sokaklar, söylenmiş ya da söylenmemiş sözler
Yazdıkça biraz daha unutuyorum seni
Ve her yerde düş tacirleri, şiir seviciler
Bir şeyleri yorumlayıp duruyorlar aptalca
Büyüteçlerle inceliyorlar şu yitik ömrümüzü
Ben aşkın son hasatçısı, son peygamber
Gülünç, soyu tükenmiş bir varlığı oynuyorum boyuna.
Görüp göreceği son şey bu şiirdir dünyanın
Çığlığımdan arta kalan bunlar olacak
Aklımın son kırıntılarını da burada harcıyorum
Bundan böyle ibreler hep eskiye vuracak
Yakınmıyorum, yerinmiyorum hiçbir şeyle
Kalırsa odalarda unutulmuş birkaç şiir
Bir yeniyetmenin altını çizeceği dizeler benden
Senin adın nasılsa bir gün hepsini tamamlayacak…’’-a.e.-


Saçlarıma takipsizlik kararı alıyorum çizilmiş aynalarda. Tanıdık göçmenlerin bilinmeyen hikayelerinden aldığım izlere çarparak yürüdüğüm zamanları anımsıyorum. Onaylanmış her bir kanayış gecelerime ortaktır ve yinelenmekten bıkmayan ufkun ince çizgisine eştir.

Kanıyorum,


Kanıyorum…..

1 yorum:

.

Ad

E-posta *

Mesaj *