.

.

14 Haziran 2017 Çarşamba

güneşe göz kırpabilmek...

Sizleri çok özleyeceğim papatya kalpli çocuklarım.. Yine de biliyorum ki son gün sizlere yazdığım mektuplarda can bulacak umutlarımız.. Bir ağacın altında dinlenirken gördüğüm güzel yürekli çocuğum; güneşin altında üşenmeden fidanlarımız için geldiğini görmek dünyaya saldığımız umutların göstergesiydi.. İyi ki öğretmeninizim.. Başta 'insan olabilmeyi , insanca yaşamayı ' temel gaye edinen insanlar olabilmek, öğretmek fiilinden yansıyanları kucaklayabilmek güneşe göz kırpabilmek her şeye rağmen...  

















244.  
Yalnız bilgili olmak değil adam olmak;  
Vefalı mı değil mi insan, ona bak.  
Yücelerin yücesine yükselirsin  
Halka verdiğin sözün eri olarak. 



246.  
Dünya yıldıramazsın beni ne yapsan;  
Ölümden de korkmam, er geç ölür insan.  
Ölmemek elimizde değil ki bizim:  
İyi yaşamamak beni korkutan. 


247.  
Yerin üstüne baktım, uykuya dalmışlar;  
Altına baktım, çürüyüp toprak olmuşlar.  
Yokluk ovasında başka ne var ki zaten:  
Daha gelmemişler var, gelip gitmişler var. 


248.  
Bilge, yüce varlığın seyrine dalar;  
Gafil ise onda dostluk düşmanlık arar.  
Deniz, deniz olduğu için dalgalanır,  
Çöpe sor, hep onun içindir dalgalar. -ömer hayyam-

.

Ad

E-posta *

Mesaj *