.

.

23 Ocak 2015 Cuma

Cahit Zarifoğlu - İşaret Çocukları


‘’ Yün ören at güden kadınlar
Ormanlara tepeden eğilen toprak evlerde
Küçük pencereli karanlık dar odalarda
Uzaktan uzayıp gelen kurt seslerinin uzağa çekilip giden
Ayazda donan gülmeler içinde
Ormanlara süt emziren anne
Unuttu gittikçe uzayan çocuğunu
Hep kaçarmış şehirlerin demir dağlarına uyuyunca toprak beşiğimde
Sahipsiz kalan ellerimden kayan aydınlık günlerim..’’ –s.58-

‘’ … Ve elbet gözlerin sularımdan çekilince ürkek bir ceylanla anlaşırım. Yüzünün çok yakınından bir limana dilinin ve ağzının verdiği baş dönmesine bahçeni tutan tavşanlara sığınırım…

Hem şarkılıyım ben
Gövdem yara dolu
Sevdiğim

Kolla beni…’’-s.75-

2 yorum:

  1. "Hem şarkılıyım ben
    Gövdem yara dolu
    Sevdiğim

    Kolla beni…"

    nasıl güzell...:)

    YanıtlaSil

.

Ad

E-posta *

Mesaj *