.

.

10 Mart 2016 Perşembe

zaman










Yorgan yastık anlar saklanmış yürek sızılarını. Lezzetli cümleler boğaza dizilmez ki özümsenir. Günlere hakim olan bir kuşun çırpınışıdır. Renkler karışır sular kendine gelir. Duyuşlar göçebedir yurt tutmak ister kendine. Ben de tam geliyordum der bir hayal şaşkını. Gece oldu, uzun saçlı gölgeler büyüyor bir kelebeğin kanadında şimdi. Eskizlerim  duvarların en sert donuk raflarında duruyor. Dokunsam kusacak harflerini en parlak yıldıza doğru. Biraz bekle. Zaman beklemeyi sevmiyordu, zaman sabırsızdı. Tik taklar bir mum ışığında yer buluyor kendine. Tüm cansız varlıklara canlılık adadım ey doğa.

3 yorum:

  1. "Zaman beklemeyi sevmiyordu. Zaman sabırsızdı." O yüzden ne kadar çabalasa da su gibi hızla akıp giden zamana yetişemedik hiçbirimiz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaman geçmiyor; ömür geçiyor. Ömür bu vesveseyi ne yazık ki zamana yüklüyor.

      Sil
  2. Zaman neden durmasın; işte zaman da mekanda duruyor şu an. Zaman durduramıyor ömre tutsak olmuş insanı Zaman geçmiyor; ömür geçiyor. Taze bahar bitiyor; sonbahar soluyor. Zaman beklemesin bana ne!.. Ben beklerim yerimde. Doğarım, yaşarım, ölürüm. Ölsem de bir dikili taş bekler benim yerimde, kabrimde. Bir hüzün sarar havayı; sala vaktinde, müezzinin yanık sesinde. Kat kat basan akşam karanlığın hüznünde.

    YanıtlaSil

.

Ad

E-posta *

Mesaj *