.

.

8 Eylül 2016 Perşembe

Ve bir zaman daha gelir ki habersizce kapıda beliren konukların yüz ifadesinden esinlenir tüm şairler. Suskun çabalayışlar hissedilen katmanların donuk ifadesini duvarlara çizer. Kelimelerden kutsal algılayışlar serper sonbaharı bekleyen kuşlar. Gökyüzü elverir kederlere. Hırçın dalgalar yoldan yeni gelenleri ağırlar tüm misafirperverliği ile. Alakasız sanrılar devasa gölgelerden un ufak parçalanmışlığa  doğru kapıyı aralar. Menekşeler canlanır rüzgar uğultusunu dindirir masum çabalayışlarda. Noktalama işaretleri işlevini yeniden bulur. Kalem sesleri odalarda yankılanır çayın demli kıvamında…

2 yorum:

  1. Şimdi kocaman vayyyyyyyy diyorum ama anlamadığım için hiçbir zaman bu derinliklere inemiycem galiba:/

    YanıtlaSil

.

Ad

E-posta *

Mesaj *