.

.

3 Ekim 2015 Cumartesi

yüz

İsmindeki asalet duvarını aşıyorum bir kaplumbağanın sırtında ilerlerken… Bilinmez bir köy yolunda,  sararmış tüm bitkiler duyuyor fısıldayışları. Toprak kokusu çekiyor beni, tüm damarlarımda hissediyorum bunu. Kavrayışların, demire çeviriyor tüm taşları. Varsın gece gelmiş olsun kapıma. Sonbaharı ağırlarken duruşlarımın bitmeyen direnişinde gülümsemeyi unutmuyorum. Tüm yüzlere karşılık ifadesizliği tercih ediyorum şimdi. Uzaktaki gürültülerin bittiği yerde başlıyor iç çekişler..

3 yorum:

  1. tan kızıllığıdır bu
    bağışlar gününü geceye
    -ki karanlığın çarmıhına gerili yıldızlardan biride umuttur

    YanıtlaSil

.

Ad

E-posta *

Mesaj *